Microbiology Laboratory Turkey

Mikrobiyoloji Ile Ilgili Tüm Konuların Kısa ve Öz Anlatımları. Microbiology Lab Information.

Bu Blogda Ara(SEARCH)

MicroLab

blood agar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
blood agar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2 Ocak 2019 Çarşamba

Ocak 02, 2019

BESİYERİ HAZIRLAMA

BESİYERİ HAZIRLAMA


Besiyeri Hazırlık Aşamaları

Piyasada farklı amaçlar için kullanılan yüzlerce besiyeri çeşidi vardır. Aynı amaç için kullanılan farklı besiyeri çeşitleri de mevcuttur bu nedenle besiyerleri çok farklı şekillerde hazırlanabilir fakat temel basamaklar değişmemekte, basamaktaki yöntem, şekil, süre gibi unsurlar değişebilmektedir. 


Genel olarak besiyeri hazırlamada temel işlem basamakları; besiyeri hazırlama ön işlemleri (besiyeri seçimi, hacmi ve tartılacak dehidre besin maddesi miktarlarının hesaplanması gibi), tartım, çözündürme, berraklaştırma, pH ayarlama, sterilizasyon ve sterilizasyon sonrası işlemler şeklindedir.


Tartım
Tartımın yapılacağı terazinin duyarlılığı, besiyerinin hazırlanış şekli ile doğrudan ilgilidir. Günlük kullanım için genel olarak 0,1 gram duyarlılığındaki terazi yeterli olacaktır. Tartım için özel tartım kayıkçıkları ya da küçük beherler kullanılmalı, doğrudan erlen ya da balona tartımdan olabildiğince kaçınılmalıdır. Özellikle bileşimden hazırlamalarda tartım sırasında her madde için temiz spatül (kaşık) kullanılması, besiyeri ve/veya besiyeri bileşenlerinin kapakları açıldıktan sonra hata yapmamaya özen gösterilerek tartımın elden geldiğince çabuk bitirilmesi ve besiyeri kapağının sıkıca kapatılması gerekir.



Çözündürme
Besiyerine ilave edilecek su ayrı bir mezürde bulundurulmalıdır. Prensip olarak kullanılacak suyun hacmi ile mezurun hacmi birbirine yakın olmalıdır. Suyun yaklaşık 1/3'ü uygun bir kaba aktarılır ve bunun üzerine tartılmış dehidre besiyeri ilave edilir. Bu uygulama ile cam kabın tabanına dehidre besiyerinin yapışarak erimemesine bağlı sterilizasyon hatalarının önüne geçilir. Suyun geri kalan kısmı, cam kap boğazında ve iç çeperlerde kalabilen besiyeri parçacıkları yıkanarak kaba ilave edilir. Bazı besiyerleri soğuk suda kendi hâlinde 5-10 dakika bırakılıp elle hafifçe bir çalkalama sonunda tümüyle eriyebilir. Bazı besiyerleriyse sıvı formda olsalar bile eritilmeleri için mutlaka ısıtılması gerekir. Agarlı besiyerleri, hazırlandığı kapta otoklavlanacak olsa bile önce agarın erimesini sağlayacak şekilde ısıtılmalı, iyice karıştırılıp sonra otoklavlanmalıdır. Isıtma işleminde genellikle benmari, ısıtıcı tabla gibi cihazlardan yararlanılır. Isıtıcı tabla kullanılıyorsa manyetik karıştırıcılı olanlar tercih edilmelidir aksi hâlde sürekli elle karıştırılıp erlen dibinde kalabilecek erimemiş parçaların yapışmasına ve yanmasına engel olunmalıdır. Erlen, açık alevde ısıtılarak besiyeri eritme yoluna gidilmemelidir.



Berraklaştırma
Ürediklerinde bulanıklık oluşturan mikroorganizmaların tanımlanmalarında kullanılan ve doğal çökelti maddeleri içeren besiyerleri berraklaştırılır. Besiyeri, adi filtre kâğıdından veya pamuktan geçirilerek, santrifüjlenerek veya kapta bekletilerek kaba partiküllerin çöktürülmesi ile berraklaştırılabilir. Besiyerinde çökelmiş veya çözünmemiş parçacıklar mikroorganizma gelişmesinin değerlendirilmesinde yanıltıcı olabilir. 



pH Ayarlama
Besiyeri pH'ı denince sterilizasyon sonrası oda sıcaklığındaki (25 °C) pH değeri anlaşılır. Yöntemine uygun depolanmış ve raf ömrü bitmemiş ticari dehidre besiyerlerinde nötral su ve temiz cam malzeme kullanılması, besiyerinin doğru hazırlanması ve sterilizasyonun sulandırmadan sonra vakit geçirmeden yapılması ile besiyeri pH'ında bir sorun çıkmaz.
Besiyerinin pH’ı otoklavlanmadan önce ayarlanacaksa 0,2-0,4 kadar yüksek ayarlanmalıdır çünkü otoklavdan sonra besiyerinin pH’ı bir miktar düşebilir. Sterilizasyon sonrasında pH ayarlanması gerekliyse aseptik koşullarda alınacak belirli bir hacimdeki besiyerinde titrasyon ile pH ayarlaması yapılır, basit orantı ile asıl kaptaki besiyerine ilave edilecek asit ya da alkali miktarı hesaplanır.


 pH ayarlaması için pH metre veya pH indikatör kâğıdı da kullanılabilir. Bunun için ölçüm ve ayar yapılacak sınırları açıkça gösteren pH kâğıdı kullanılmalıdır. pH kâğıdı ile yapılan ölçümün çok duyarlı olmadığı, sadece fikir vereceği göz önünde tutulmalıdır.
Potato dextrose agar, BAT agar örneklerinde olduğu gibi besiyerinin çok asitli olması gerekliyse sterilizasyon sonrasında asit ilave edilir. Örneğin, potato dextrose agar otoklavlanıp 45 °C'ye soğutulduğunda üzerine filtre ile sterilize edilmiş %10 tartarik asit çözeltisinden 14 mƖ/Ɩ olacak şekilde ilave edilir, karıştırılır ve petri kutularına dökülür. Bu işlem ile pH 5,6' dan 3,5' e düşürülmüş olur. 



Sterilizasyon
Kullanıma hazır steril besiyerleri ve besiyeri katkıları dışında laboratuvarda hazırlanan tüm besiyerleri ve besiyeri katkı maddeleri sterilize edilmelidir. Sterilizasyonda amaç; dehidre besiyeri, besiyeri katkıları ve besiyeri hazırlanırken kullanılan araç gereç ve ortamdan bulaşabilecek tüm mikroorganizmaları yok etmektir. Böylece besiyerinde yalnızca örnekten veya ana kültürden gelen mikroorganizmaların gelişmesi sağlanır. 
Deney tüpünde besiyeri hazırlanacaksa pH ayarlaması yapıldıktan sonra deney tüplerine dağıtılarak tüplerin ağızları pamuklanır. Tüplerin pamuklanmasında yağlı pamuk (kalaycı pamuğu) kullanılmalıdır. Hidrofil pamuk besiyerinin ve havanın nemini çekerek küflerin üremesi için elverişli bir ortam sağlayacağı için kullanımı uygun değildir ayrıca absorban pamukların, bakterilerin üremesine engel olan bazı maddeler salgıladıkları da anlaşılmıştır. 


Tüplerin ağzındaki pamuk tıpalar ne fazla sıkı ne de gevşek olmalıdır. Tüp, pamuk tıpadan tutulduğundan rahatça havaya kaldırılabilmelidir. Pamuğun tüp içinde kalan kısmı 1,5-2 cm kadar, besiyerine olan uzaklığı da en az 1,5 cm olmalı, besiyeri ile temas etmemelidir.
 Besiyerlerinin sterilizasyonunda genel olarak otoklavda basınçlı buhar altında sterilizasyon yöntemi kullanılır. Bu yöntemle steril edilemeyen bazı besiyerlerindeyse kaynatma, çok nadiren tindalizasyon ve membran filtrasyon yöntemi uygulanmaktadır. Işınlama ise pratik olarak uygulanacak bir yöntem değildir, sadece özel amaçlı dehidre besiyeri üretiminde kullanılır. Besiyerleri ve çözeltiler gibi sıvıların kuru sıcakta sterilize edilmesi söz konusu değildir.

Petri kaplarında besiyeri hazırlanacaksa besiyerinin erlen veya balon içinde sterilize edilmesi gerekir. Petri kapları içinde sterilizasyon işlemi yapılmaz. Erlen veya balonun ağzı da pamuk tıpalarla kapatılır. Büyük pamuk tıpaların tülbente sarılıp üstten bağlanmaları veya aliminyum folyo ile kaplanmaları gerekir. Böylece pamuk liflerinin aralarındaki boşluklardan besiyerinin kontamine olması engellenebilir. Burgulu kapaklar ise besiyeri otoklava girmeden önce yarı açık bırakılmalı, otoklavdan çıkartıldıktan sonra tamamıyla kapatılmalıdır. 


 Besiyeri Hazırlarken Dikkat Edilecek Hususlar

Besiyeri hazırlarken aşağıda belirtilen hususlara dikkat etmek gerekir. 
  • Besiyerleri üretici firma tarafından belirtilen şekilde hazırlanmalıdır.
  • Aynı isimdeki besiyerine ait farklı marka ürünlerin hazırlanmasında farklılıkların (sterilizasyon yöntemi, tartılacak miktar gibi) olabileceği unutulmamalıdır. 
  • Katkı ilave edilecek besiyerleri içine manyet (balık) ilave edilmeli, bu şekilde sterilize edilmelidir. 
  • Agarlı besiyerleri otoklavlama öncesinde mutlaka kaynar su banyosunda ya da mikrodalga fırında eritilmeli sonra otoklavlanmalıdır ancak besiyeri hazırlanmasında otoklav kullanılmıyor ise bu koşul geçersizdir, ilgili besiyerinin hazırlanması ile ilgili talimata uyulmalıdır. 
  • Agarlı besiyerlerinin otoklav sonrası tekrar eritilmesi ile besiyeri performansında azalma olacağı unutulmamalıdır. Bu performans kaybı besiyerinin bileşimi ile doğru orantılıdır. Genel olarak plate count agar gibi basit bileşimli besiyerleri daha az zarar görür. Otoklavlanmadan ve sadece ısıtılarak sterilize edilen besiyerleri (Örneğin rambach agar) tekrar eritilmez. Besiyerine katkı ilave edilmiş ise tekrar eritilmez. 
  • Besiyeri hazırlanmasında distile su kullanılmalıdır. 
  • Otoklav sonrası katkı ilave edilecek ise sıvı besiyerinin oda sıcaklığına gelmesi beklenir. Agarlı besiyeri ise bir süre oda sıcaklığında tutulup yaklaşık 50 oC' de soğuduğunda 45 oC' deki su banyosuna alınır, bu sıcaklığa düştüğü zaman daha önce oda sıcaklığına getirilen katkı ilave edilir, tercihen manyetik karıştırıcıda katkı ile besiyeri yavaşça karıştırılır ve petri kutularına dökülür. Karıştırma işleminin anafor olacak düzeyde yüksek devirde yapılmamasına özen gösterilmelidir aksi hâlde oluşacak hava kabarcıkları da petri kutusuna geçer ve daha sonra yapılacak çalışmaları zorlaştırır. 
  • Agarlı besiyerine otoklav sonrası buzdolabında korunmakta olan katkı ilave edilecekse katkının soğuk olması hâlinde yer yer donmalar görülür. Bu nedenle katkı, önceden oda sıcaklığına getirilmelidir. 
  • Sterilize edilmiş besiyerlerinin kontamine edilmemesine özen gösterilmeli, kuşku duyulursa bu besiyerleri asla kullanılmamalıdır. 
  • Otoklavlama süresi besiyerinin hacmi, kullanılan cam kapların et kalınlığı, besiyerinin agarlı olup olmamasına göre belirlenmelidir. 
  • Besiyeri hazırlandıktan sonra bekletilmeden sterilize edilmelidir. Dehidre besiyeri ve/veya besiyeri bileşenleri ile cam kaplar, su, tartım ekipmanı vb. materyalde mikroorganizma bulunması doğaldır. Bunlar hazırlanmış besiyerinde hızla gelişerek besiyerinde başta pH değişmesi olmak üzere bir seri olumsuzluklar meydana getirir. Buna bağlı olarak hazırlanmış besiyerleri en geç 1 saat içinde sterilize edilmelidir. 
  • Tüm besiyerleri ısıya duyarlı olan pepton ya da ekstraktlar içerir. Bu nedenle aşırı ısı girişinden kaçınılmalıdır. Pepton ve şekerleri içeren besiyeri aşırı ısıl işlem görürse karamelleşme oluşur. Bu şekilde kararmış besiyerleri analizlerde kullanılmamalıdır. 
  • Kullanılacak besiyerleri ile önceden kullanılmış ve yıkama öncesi sterilize edilecek besiyerleri aynı anda otoklavlanmamalıdır.

22 Aralık 2018 Cumartesi

Aralık 22, 2018

Hemolysis Types

Hemolysis Types Blood Agar




Beta Hemolysis
Streptococcus pyogenes, or Group A beta-hemolytic Streptococci (GAS), and Streptococcusagalactiae, or Group B beta-hemolytic Streptococci (GBS) blood agar cultures display beta hemolysis. Beta hemolysis (β-hemolysis), sometimes called complete hemolysis, is a complete lysis of red cells in the media around and under the colonies: the area appears lightened (yellow) and transparent.


Streptolysin, an exotoxin, is produced by the bacteria which causes the complete lysis of red blood cells. Streptolysin O is oxygen-sensitive cytotoxin, secreted by most GAS, and interacts with cholesterol in the membrane of eukaryotic cells (mainly red and white blood cells, macrophages, and platelets), and usually results in β-hemolysis under the surface of blood  agar. Colonies of group B streptococci often have less pronounced zones of beta-hemolysis than do other beta-hemolytic streptococci.

Alpha Hemolysis
Streptococcus pneumoniae, Streptococcus salivarius, viridans are referred to collectively as viridans streptococci, a name derived from viridis (Latin for "green"), referring to the green pigment formed by the partial, α-hemolysis of blood agar. Encapsulated, virulent strains of S. pneumoniae often forming highly mucoid, glistening colonies (production of capsular polysaccharide) surrounded by a zone of α -hemolysis. When α-hemolysis is present, the agar under the colony is dark and greenish. Streptococcus pneumoniae and a group of oral streptococci (Streptococcus viridans or viridans streptococci) display alpha hemolysis. This is sometimes called green hemolysis because of the color change in the agar. Other synonymous terms are incomplete hemolysis and partial hemolysis. Alpha hemolysis is caused by hydrogen peroxide produced by the bacterium, oxidizing hemoglobin to green methemoglobin. Alpha-hemolytic colonies with depressions in their centers are characteristic of pneumococci.  Some strains produce high ammounts of capsular polysaccharide which gives glistening appearance.





Gamma Hemolysis
If an organism does not induce hemolysis, the agar under and around the colony is unchanged, and the organism is called non-hemolytic or said to display gamma hemolysis (γhemolysis). Enterococcus faecalis (formerly called Group D Streptococci) displays gamma hemolysis.
E. faecalis typically exhibits gamma-hemolysis on blood agar, but some strains are alfahemolytic or even beta-hemolytic (a plasmid-encoded hemolysin, called the cytolysin). 

20 Kasım 2018 Salı

Kasım 20, 2018

Streptococcus (Streptokoklar)

Streptococcus (Streptokoklar)

Streptococcuslar hareketsiz, sporsuz, gram pozitif [ gram (+) ] bakterilerdir. Tek tek kok veya diplokokların yan yana gelmesi ile oluşur. Boyanarak mikroskopta incelendiğinde; tek bir hat boyunda bölündüklerinden ve bölünen koklar birbirinden ayrılmadığından, kısa ya da uzun zincirler halinde tespih tanesi gibi dizilmiş şekilde görünür. Streptokok zincirleri, genellikle 2-12 veya daha fazla kokdan oluşur. Bu koklar, yuvarlak, sferik (küresel), bazen de ovaldir. 


Üreme Özellikleri
 Streptococcusların birçok türü fakültatif anaerobken bir kısmı zorunlu aerobdur. Optimal üreme ısıları 37oC, optimal pH'ları 7.2-7.4‟tür. Streptokoklar kuruluğa dayanıklı, ısıya dirençsiz, Enterokoklar ise biraz daha dirençlidir. Kan ve serum ile zenginleştirilmiş besiyerlerinde daha iyi izole edilebilir ve ürerler. Bu tip besiyerinde üreyen streptokoklar, 12mm çapında “S” tipi koloni yapar. Geniş kapsüllü Streptokok kolonileri sümüksel özelliktedir. Fazla miktardaki hyalurinik asit jeli, koloniye parlak su damlası gibi görünüm verir. Kanlı agarda üremeleri sonucu cinslerine göre alfa, beta ve gama tipi hemoliz meydana getirirler.  
A grubu patojen Steptokoklar, organizma üzerinde yirmiden fazla madde salgılar. Isıya dayanıklı olma özelliği ile ekzotoksinlerden ayrılır. Kendilerine karşı organizmada meydana gelen antikorlarla nötralize olur. Sığır safrasının veya % 10 oranındaki safra tuzlarının etkisine dayanıklı olma özellikleri, pnömokoklardan ayırt edilmelerinde önemlidir. 

Streptococcusların Sınıflandırılması 
Streptococcusların çeşitli özellikleri dikkate alınarak farklı bilim adamları tarafından aşağıdaki sınıflandırmalar yapılmıştır. 
➧Brown, Streptokokları hemolotik özelliklerine göre üç gruba ayırmıştır.  
  • Beta Hemolitik Streptokoklar (Patojen Streptokoklar): Bakteri kolonisi etrafında şeffaf, renksiz, hemoliz halkası oluşturan, eritrositleri tam olarak parçalayan türdür.  
  • Alfa Hemolitik Streptokoklar (Saprofit Streptokoklar): Bakteri koloni etrafında yeşil bir hemoliz halkası oluşturan, eritrositleri methemoglobin safhasına kadar parçalayan türdür. 
  • Gama Hemolitik Streptokoklar (Saprofit Streptokoklar): Hemoliz oluşturmayan, eritrositleri parçalamayan non-hemolitik Streptokoklardır.



➧Lancefield, Streptokokları hücre duvarında bulunan C maddesi adı verilen karbonhidrat yapısının antijenik özelliğine göre A'dan H'ye ve K'dan V'ye kadar çeşitli serolojik gruplara ayırır. Klinikte en çok soruna neden olan A grubu beta hemolitik Streptokoklardır.  
➧Sherman, Streptokokların birçok özelliğini bir arada  değerlendirerek dört  gruba ayırmıştır. 
  • Piyojen Streptokoklar: Genellikle patojen streptokoklar bu grupta yer alır. Örnek: Streptococcus pyogenes. 
  • Viridans (Oral) Streptokoklar: Genellikle ağız, boğaz ve burun florasında bulunan streptokoklar bu grupta yer alır. Örnek:  Streptecoccus viridans. 
  • Laktik Streptokoklar: Non patojen, genellikle hemoliz yapmayan streptokoklardır. Sütteki laktozdan laktik asit yaparak sütü pıhtılaştırırlar. Örnek:  Streptecoccus lactis. 
  • Enterokoklar: Bağırsağın normal florasında bulunan hemoliz yapanı ya da yapmayanı da olan Streptokok türüdür. Örnek: Enterococcus. 


Antijenik Özellikleri  
Doğada oldukça yaygın olan Streptokoklar, insan ve hayvan florasından başka saprofit olarak süt ve süt ürünleri gibi besinlerde bulunur. Patojen olanları, insan ve hayvanlarda çeşitli enfeksiyonlara neden olur. Patojen olanlar içinde. en iyi antijenik özellik gösteren beta hemolitik streptokoklardır. Streptokokların hücre duvarında bulunan C maddesi karbonhidrat yapısının gösterdiği antijenik farklılıklara bakılarak hemolitik streptokoklar A, B, C, D, E, …V'ye kadar çeşitli serolojik gruplara ayrılır. Bunlardan başka Streptococcus pyogenes‟de bulunan M, T ve R adlı yüzey antijenleri ile de streptokoklar, alt gruplara ayrılır. 

Laboratuvar Teşhisi  
➤İnceleme örnekleri:  Boğaz ve burun sürüntüsü, balgam, idrar, kan, BOS, deri lezyonları, yara örneği, diğer vücut sıvıları. 
➤Teşhis yöntemleri 
  • Mikrobiyolojik örneğin direkt mikroskobik incelemesi; idrar, BOS gibi sıvı örnekler santrifüj edildikten sonra tüp dibindeki çöküntüden 1 damla, diğer inceleme örneklerinden ise çok az miktar alınarak temiz bir lam üzerine konur ve ince bir şekilde yayılarak havada kurutulur. Hazırlanan preparat, gram boyası ile boyanarak mikroskopta incelenir. 
  • Kültür; uygun yerden alınan mikrobiyolojik örnek, kanlı agara ekilir. Üreyen bakterinin koloni ve hemolitik özelliği incelenir. Anjin vakalarında, Streptokok anjininin klinik olarak difteri anjinine benzerliği nedeniyle etkenin, Corynebacterium diphteriae olabileceği düşünülerek löffler besiyerine de bir ekim yapılması uygun olur.  
  • Biyokimyasal testler; kültür sonrası A grubu Streptokokları diğer  Streptekoklardan ayırt etmek için Bacitracin testi (için tıklayın) yapılır. 
  • Serolojik testler 




INSTAGRAM

19 Kasım 2018 Pazartesi

Kasım 19, 2018

Streptococcus Spp.

Streptococcus Spp.

Streptococci are Gram-positive, nonmotile, nonsporeforming, catalase-negative cocci that occur in pairs or chains. Older cultures may lose their Gram-positive character. Most streptococci are facultative anaerobes, and some are obligate (strict) anaerobes. Most require enriched media (blood agar). Streptococci are subdivided into groups by antibodies that recognize surface antigens. These groups may include one or more species. Serologic grouping is based on antigenic differences in cell wall carbohydrates (groups A to V), in cell wall pili-associated protein, and in the polysaccharide capsule in group B streptococci. Rebecca Lancefield developed the serologic classification scheme in 1933. β-hemolytic strains possess group-specific cell wall antigens, most of which are carbohydrates. These antigens can be detected by immunologic assays and have been useful for the rapid identification of some important streptococcal pathogens. The most important groupable streptococci are A, B and D. Among the groupable streptococci, infectious disease (particularly pharyngitis) is caused by group A. Group A streptococci have a hyaluronic acid capsule. Streptococcus pneumoniae (a major cause of human pneumonia) and Streptococcus mutans and other so-called viridans streptococci (among the causes of dental caries) do not possess group antigen. Streptococcus pneumoniae has a polysaccharide capsule that acts as a virulence factor for the organism; more than 90 different serotypes are known, and these types differ in virulence.

Group A Streptococci causes: 
  • Strep throat - a sore, red throat, sometimes with white spots on the tonsils
  • Scarlet fever - an illness that follows strep throat. It causes a red rash on the body. 
  • Impetigo - a skin infection 
  • Toxic shock syndrome 
  • Cellulitis and necrotizing fasciitis (flesh-eating disease)


Rheumatic fever is a nonsuppurative complication of S. pyogenes pharyngitis. Rheumatic fever is an inflammatory disease affecting primarily the heart and joints. Although severe, it can take an extended period of time to develop. The mechanism of chronic immunopathology of rheumatic fever is not resolved. M protein cross-reacts with heart myosin leading to autoimmunity. Also the group A streptococcal cell wall is highly resistant to degradation in the host. These antigens persist for months in vivo and experimentally elicit diseases that resemble rheumatic arthritis and carditis. Rheumatic arthritis should not be confused with the most common rheumatic disease - rheumatoid arthritis. Early termination of throat infections with penicillin therapy decreases the incidence of the subsequent development of rheumatic carditis. Acute glomerulonephritis is an immune complex disease of the kidney.
Group B Streptococci can cause blood infections, pneumonia and meningitis in newborns. Adults can also get group B strep infections, especially if they are elderly or already have health problems. Strep B can cause urinary tract infections, blood infections, skin infections and pneumonia in adults.
Group D Streptococci is now classified as an Enterococcus. Enterococci are distantly related to other streptococci and have been moved into the genus Enterococcus; the most commonly isolated are E. (S1 .) faecalis and E. (S.) faecium. E. (S.) faecalis can cause nosocomial infections, urinary tract infections, bacteremia, endocarditis, meningitis, and can be found in wound infections along with many other bacteria. 
Streptococcus pneumoniae causes pneumonia, acute sinusitis, otitis media, meningitis, bacteremia, sepsis, osteomyelitis, septic arthritis, endocarditis, peritonitis, pericarditis, cellulitis, and brain abscess. S. pneumoniae is the most common cause of bacterial meningitis in adults and children, and is one of the top two isolates found in ear infection, otitis media. 


STREPTOCOCCI - GRAM STAIN (Click to read)
The genus Streptococcus is a diverse collection of Gram-positive cocci typically arranged in pairs or chains (in contrast to the clusters formed by Staphylococcus). Streptococcus pneumoniae are lancet shaped (ovoid) cocci in short chains, diplococci and single cocci.


STREPTOCOCCI - BLOOD AGAR CULTURE 
Most species of streptococci are facultative anaerobes, and some grow only in an atmosphere enhanced with carbon dioxide (capnophilic growth). The classification of species within the genus is complicated because three different schemes are used:
- hemolytic patterns: complete (β) hemolysis, incomplete (α) hemolysis, and no (γ) hemolysis; 
- serologic properties: Lancefield groupings (originally A to W); 
- biochemical (physiologic) properties. 
HEMOLYTIC PATTERNS 
Streptococci are divided into three groups: 
β-hemolytic streptococci, which are classified by Lancefield grouping, 
α-hemolytic and γ-hemolytic streptococci, which are classified by biochemical testing. 


STREPTOCOCCI - SEROLOGIC PROPERTIES TESTING

STREPTOCOCCI - PHYSIOLOGIC (BIOCHEMICAL) PROPERTIES TESTING
Streptococcus pneumoniae, Streptococcus salivarius, Streptococcus viridans are referred to collectively as viridans streptococci, a name derived from viridis (Latin for "green"), referring to the green pigment formed by the partial hemolysis of blood agar. The α-hemolytic (viridans) streptococci are classified by biochemical testing. 

INSTAGRAM
FACEBOOK 
TWITTER

IMG_8811


6 Kasım 2018 Salı

Kasım 06, 2018

Bacitracin Test

Bacitracin Test

Bacitracin Susceptibility Test Discs are used for the identification and differentiation of Group A Streptococci (especially Streptococcus pyogenes) from other Beta-haemolytic Streptococci.

Directions
Pure Cultures : Evenly inoculate the surface of Blood Agar with pure culture of beta-haemolytic Streptococci to be tested. Aseptically place a Bacitracin disc on the inoculated surface and incubate the inverted plate at 35-37°C for 18-24 hours in 10% CO2. Observe for the presence of zone of inhibition around the Bacitracin disc. A zone indicates that the Streptococcus is presumptively of Group A. If desired further confirmation can be obtained by serological grouping.

Clinical Materials : Incubate Blood Agar plate with throat swab or other material. Spread the inoculum to obtain discrete colonies on some portion of the plate, so as to determine the species in mixed growth. Aseptically place a Bacitracin disc on the secondary area of inoculation and incubate the inverted plates for 18-24 hours at 35-37°C in 10% CO2.
Examine for zones of inhibition. Bacitracin is inhibitory to many organisms except b-haemolytic Streptococci, however the presence of a zone of inhibition does not essentially indicate Lancefield Group A Streptococci. If the colonial morphology is carefully observed, it is possible to select presumptive Group A Streptococci. By serological grouping, further confirmation can be obtained.
Precautions 
Use known Group A and non-Group A Streptococci to determine the accuracy of the discs and inoculum. 

Principle And Interpretation
The growth of Group A beta-haemolytic streptococci on blood agar is inhibited by 0.04 units Bacitracin disc. Micrococci and Streptococci are also inhibited by 0.04 units disc, while all coagulase-negative Staphylococci are resistant. 
Bacitracin susceptibility test discs are filter paper discs impregnated with 0.04 units of Bacitracin. Bacitracin discs can save considerable time, labour and materials if used as a screening test before serological grouping. Maxted showed that Group A Streptococci were more sensitive to Bacitracin than beta-haemolytic strains of other groups. Hence he suggested that Bacitracin might be used as a rapid diagnostic agent for Group A Streptococci. Levinson and Frank who employed Bacitracin impregnated filter paper discs for this purpose, observed that many sensitive beta-haemolytic Streptococci were of Group A. Steamer et al compared Bacitracin disc, fluorescent antibody technique and Lancefield precipitin technique and found that the Bacitracin disc technique was most convenient for routine clinical laboratory. 
Bacitracin sensitivity test along with Furacin and Optochin tests are useful for distinguishing Aerococcus viridans and S.milleri from Enterococci and Streptococcus mitis.


Quality Control
Appearance
Filter paper discs of 6 mm diameter bearing letters "B" in continuous printing style.
Cultural Response
Average diameter of zone of inhibition for S.pyogenes observed on Blood Agar after an incubation at 35-37°C for 18-24 hours.
Organism Zone ofinhibition(mm)

Streptococcus pyogenes
15 -20 mm