Microbiology Laboratory Turkey

Mikrobiyoloji Ile Ilgili Tüm Konuların Kısa ve Öz Anlatımları. Microbiology Lab Information.

Bu Blogda Ara(SEARCH)

MicroLab

macconkey agar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
macconkey agar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2 Ocak 2019 Çarşamba

Ocak 02, 2019

BESİYERİ HAZIRLAMA

BESİYERİ HAZIRLAMA


Besiyeri Hazırlık Aşamaları

Piyasada farklı amaçlar için kullanılan yüzlerce besiyeri çeşidi vardır. Aynı amaç için kullanılan farklı besiyeri çeşitleri de mevcuttur bu nedenle besiyerleri çok farklı şekillerde hazırlanabilir fakat temel basamaklar değişmemekte, basamaktaki yöntem, şekil, süre gibi unsurlar değişebilmektedir. 


Genel olarak besiyeri hazırlamada temel işlem basamakları; besiyeri hazırlama ön işlemleri (besiyeri seçimi, hacmi ve tartılacak dehidre besin maddesi miktarlarının hesaplanması gibi), tartım, çözündürme, berraklaştırma, pH ayarlama, sterilizasyon ve sterilizasyon sonrası işlemler şeklindedir.


Tartım
Tartımın yapılacağı terazinin duyarlılığı, besiyerinin hazırlanış şekli ile doğrudan ilgilidir. Günlük kullanım için genel olarak 0,1 gram duyarlılığındaki terazi yeterli olacaktır. Tartım için özel tartım kayıkçıkları ya da küçük beherler kullanılmalı, doğrudan erlen ya da balona tartımdan olabildiğince kaçınılmalıdır. Özellikle bileşimden hazırlamalarda tartım sırasında her madde için temiz spatül (kaşık) kullanılması, besiyeri ve/veya besiyeri bileşenlerinin kapakları açıldıktan sonra hata yapmamaya özen gösterilerek tartımın elden geldiğince çabuk bitirilmesi ve besiyeri kapağının sıkıca kapatılması gerekir.



Çözündürme
Besiyerine ilave edilecek su ayrı bir mezürde bulundurulmalıdır. Prensip olarak kullanılacak suyun hacmi ile mezurun hacmi birbirine yakın olmalıdır. Suyun yaklaşık 1/3'ü uygun bir kaba aktarılır ve bunun üzerine tartılmış dehidre besiyeri ilave edilir. Bu uygulama ile cam kabın tabanına dehidre besiyerinin yapışarak erimemesine bağlı sterilizasyon hatalarının önüne geçilir. Suyun geri kalan kısmı, cam kap boğazında ve iç çeperlerde kalabilen besiyeri parçacıkları yıkanarak kaba ilave edilir. Bazı besiyerleri soğuk suda kendi hâlinde 5-10 dakika bırakılıp elle hafifçe bir çalkalama sonunda tümüyle eriyebilir. Bazı besiyerleriyse sıvı formda olsalar bile eritilmeleri için mutlaka ısıtılması gerekir. Agarlı besiyerleri, hazırlandığı kapta otoklavlanacak olsa bile önce agarın erimesini sağlayacak şekilde ısıtılmalı, iyice karıştırılıp sonra otoklavlanmalıdır. Isıtma işleminde genellikle benmari, ısıtıcı tabla gibi cihazlardan yararlanılır. Isıtıcı tabla kullanılıyorsa manyetik karıştırıcılı olanlar tercih edilmelidir aksi hâlde sürekli elle karıştırılıp erlen dibinde kalabilecek erimemiş parçaların yapışmasına ve yanmasına engel olunmalıdır. Erlen, açık alevde ısıtılarak besiyeri eritme yoluna gidilmemelidir.



Berraklaştırma
Ürediklerinde bulanıklık oluşturan mikroorganizmaların tanımlanmalarında kullanılan ve doğal çökelti maddeleri içeren besiyerleri berraklaştırılır. Besiyeri, adi filtre kâğıdından veya pamuktan geçirilerek, santrifüjlenerek veya kapta bekletilerek kaba partiküllerin çöktürülmesi ile berraklaştırılabilir. Besiyerinde çökelmiş veya çözünmemiş parçacıklar mikroorganizma gelişmesinin değerlendirilmesinde yanıltıcı olabilir. 



pH Ayarlama
Besiyeri pH'ı denince sterilizasyon sonrası oda sıcaklığındaki (25 °C) pH değeri anlaşılır. Yöntemine uygun depolanmış ve raf ömrü bitmemiş ticari dehidre besiyerlerinde nötral su ve temiz cam malzeme kullanılması, besiyerinin doğru hazırlanması ve sterilizasyonun sulandırmadan sonra vakit geçirmeden yapılması ile besiyeri pH'ında bir sorun çıkmaz.
Besiyerinin pH’ı otoklavlanmadan önce ayarlanacaksa 0,2-0,4 kadar yüksek ayarlanmalıdır çünkü otoklavdan sonra besiyerinin pH’ı bir miktar düşebilir. Sterilizasyon sonrasında pH ayarlanması gerekliyse aseptik koşullarda alınacak belirli bir hacimdeki besiyerinde titrasyon ile pH ayarlaması yapılır, basit orantı ile asıl kaptaki besiyerine ilave edilecek asit ya da alkali miktarı hesaplanır.


 pH ayarlaması için pH metre veya pH indikatör kâğıdı da kullanılabilir. Bunun için ölçüm ve ayar yapılacak sınırları açıkça gösteren pH kâğıdı kullanılmalıdır. pH kâğıdı ile yapılan ölçümün çok duyarlı olmadığı, sadece fikir vereceği göz önünde tutulmalıdır.
Potato dextrose agar, BAT agar örneklerinde olduğu gibi besiyerinin çok asitli olması gerekliyse sterilizasyon sonrasında asit ilave edilir. Örneğin, potato dextrose agar otoklavlanıp 45 °C'ye soğutulduğunda üzerine filtre ile sterilize edilmiş %10 tartarik asit çözeltisinden 14 mƖ/Ɩ olacak şekilde ilave edilir, karıştırılır ve petri kutularına dökülür. Bu işlem ile pH 5,6' dan 3,5' e düşürülmüş olur. 



Sterilizasyon
Kullanıma hazır steril besiyerleri ve besiyeri katkıları dışında laboratuvarda hazırlanan tüm besiyerleri ve besiyeri katkı maddeleri sterilize edilmelidir. Sterilizasyonda amaç; dehidre besiyeri, besiyeri katkıları ve besiyeri hazırlanırken kullanılan araç gereç ve ortamdan bulaşabilecek tüm mikroorganizmaları yok etmektir. Böylece besiyerinde yalnızca örnekten veya ana kültürden gelen mikroorganizmaların gelişmesi sağlanır. 
Deney tüpünde besiyeri hazırlanacaksa pH ayarlaması yapıldıktan sonra deney tüplerine dağıtılarak tüplerin ağızları pamuklanır. Tüplerin pamuklanmasında yağlı pamuk (kalaycı pamuğu) kullanılmalıdır. Hidrofil pamuk besiyerinin ve havanın nemini çekerek küflerin üremesi için elverişli bir ortam sağlayacağı için kullanımı uygun değildir ayrıca absorban pamukların, bakterilerin üremesine engel olan bazı maddeler salgıladıkları da anlaşılmıştır. 


Tüplerin ağzındaki pamuk tıpalar ne fazla sıkı ne de gevşek olmalıdır. Tüp, pamuk tıpadan tutulduğundan rahatça havaya kaldırılabilmelidir. Pamuğun tüp içinde kalan kısmı 1,5-2 cm kadar, besiyerine olan uzaklığı da en az 1,5 cm olmalı, besiyeri ile temas etmemelidir.
 Besiyerlerinin sterilizasyonunda genel olarak otoklavda basınçlı buhar altında sterilizasyon yöntemi kullanılır. Bu yöntemle steril edilemeyen bazı besiyerlerindeyse kaynatma, çok nadiren tindalizasyon ve membran filtrasyon yöntemi uygulanmaktadır. Işınlama ise pratik olarak uygulanacak bir yöntem değildir, sadece özel amaçlı dehidre besiyeri üretiminde kullanılır. Besiyerleri ve çözeltiler gibi sıvıların kuru sıcakta sterilize edilmesi söz konusu değildir.

Petri kaplarında besiyeri hazırlanacaksa besiyerinin erlen veya balon içinde sterilize edilmesi gerekir. Petri kapları içinde sterilizasyon işlemi yapılmaz. Erlen veya balonun ağzı da pamuk tıpalarla kapatılır. Büyük pamuk tıpaların tülbente sarılıp üstten bağlanmaları veya aliminyum folyo ile kaplanmaları gerekir. Böylece pamuk liflerinin aralarındaki boşluklardan besiyerinin kontamine olması engellenebilir. Burgulu kapaklar ise besiyeri otoklava girmeden önce yarı açık bırakılmalı, otoklavdan çıkartıldıktan sonra tamamıyla kapatılmalıdır. 


 Besiyeri Hazırlarken Dikkat Edilecek Hususlar

Besiyeri hazırlarken aşağıda belirtilen hususlara dikkat etmek gerekir. 
  • Besiyerleri üretici firma tarafından belirtilen şekilde hazırlanmalıdır.
  • Aynı isimdeki besiyerine ait farklı marka ürünlerin hazırlanmasında farklılıkların (sterilizasyon yöntemi, tartılacak miktar gibi) olabileceği unutulmamalıdır. 
  • Katkı ilave edilecek besiyerleri içine manyet (balık) ilave edilmeli, bu şekilde sterilize edilmelidir. 
  • Agarlı besiyerleri otoklavlama öncesinde mutlaka kaynar su banyosunda ya da mikrodalga fırında eritilmeli sonra otoklavlanmalıdır ancak besiyeri hazırlanmasında otoklav kullanılmıyor ise bu koşul geçersizdir, ilgili besiyerinin hazırlanması ile ilgili talimata uyulmalıdır. 
  • Agarlı besiyerlerinin otoklav sonrası tekrar eritilmesi ile besiyeri performansında azalma olacağı unutulmamalıdır. Bu performans kaybı besiyerinin bileşimi ile doğru orantılıdır. Genel olarak plate count agar gibi basit bileşimli besiyerleri daha az zarar görür. Otoklavlanmadan ve sadece ısıtılarak sterilize edilen besiyerleri (Örneğin rambach agar) tekrar eritilmez. Besiyerine katkı ilave edilmiş ise tekrar eritilmez. 
  • Besiyeri hazırlanmasında distile su kullanılmalıdır. 
  • Otoklav sonrası katkı ilave edilecek ise sıvı besiyerinin oda sıcaklığına gelmesi beklenir. Agarlı besiyeri ise bir süre oda sıcaklığında tutulup yaklaşık 50 oC' de soğuduğunda 45 oC' deki su banyosuna alınır, bu sıcaklığa düştüğü zaman daha önce oda sıcaklığına getirilen katkı ilave edilir, tercihen manyetik karıştırıcıda katkı ile besiyeri yavaşça karıştırılır ve petri kutularına dökülür. Karıştırma işleminin anafor olacak düzeyde yüksek devirde yapılmamasına özen gösterilmelidir aksi hâlde oluşacak hava kabarcıkları da petri kutusuna geçer ve daha sonra yapılacak çalışmaları zorlaştırır. 
  • Agarlı besiyerine otoklav sonrası buzdolabında korunmakta olan katkı ilave edilecekse katkının soğuk olması hâlinde yer yer donmalar görülür. Bu nedenle katkı, önceden oda sıcaklığına getirilmelidir. 
  • Sterilize edilmiş besiyerlerinin kontamine edilmemesine özen gösterilmeli, kuşku duyulursa bu besiyerleri asla kullanılmamalıdır. 
  • Otoklavlama süresi besiyerinin hacmi, kullanılan cam kapların et kalınlığı, besiyerinin agarlı olup olmamasına göre belirlenmelidir. 
  • Besiyeri hazırlandıktan sonra bekletilmeden sterilize edilmelidir. Dehidre besiyeri ve/veya besiyeri bileşenleri ile cam kaplar, su, tartım ekipmanı vb. materyalde mikroorganizma bulunması doğaldır. Bunlar hazırlanmış besiyerinde hızla gelişerek besiyerinde başta pH değişmesi olmak üzere bir seri olumsuzluklar meydana getirir. Buna bağlı olarak hazırlanmış besiyerleri en geç 1 saat içinde sterilize edilmelidir. 
  • Tüm besiyerleri ısıya duyarlı olan pepton ya da ekstraktlar içerir. Bu nedenle aşırı ısı girişinden kaçınılmalıdır. Pepton ve şekerleri içeren besiyeri aşırı ısıl işlem görürse karamelleşme oluşur. Bu şekilde kararmış besiyerleri analizlerde kullanılmamalıdır. 
  • Kullanılacak besiyerleri ile önceden kullanılmış ve yıkama öncesi sterilize edilecek besiyerleri aynı anda otoklavlanmamalıdır.

29 Ekim 2018 Pazartesi

Ekim 29, 2018

CİTROBACTER TÜRKÇE

CİTROBACTER

Citrobacter türleri düzdür, fakültatif anaerobik, Gram-negatif basillerdir ve Enterobacteriaceae ailesindeki peritriköz flagella ve koliform bakteriler aracılığıyla tipik olarak hareketlidir. Bu cins 1932'de Werkman ve Gillen tarafından önerilmiştir. 1993'ten önce sadece üç tür, Citrobacter freundii, Citrobacter koseri (Citrobacter diversus) ve Citrobacter amalonaticus kabul edildi. C. freundii bu cinsin tür cinsidir ve sonraki iki tür başka isimler olarak adlandırılmıştır. C. koseri, 1993 yılında Uluslararası Sistematik Bakteriyoloji Komisyonunun Yargı Komisyonu tarafından C. diversus'un yerini almıştır. Aynı yıl, Brenner ve ark. DNA hibridizasyonu ile 11 genomospesitasyona Citrobacter sınıflandırılmış: C.freundii, C.koseri, C. amalonaticus, C. farmeri, C. youngae, C. braakii, C. werkmanii, C. sedlakii ve isimsiz genomospecies 9, 10 ve 11. Daha sonra, genomospecies 9, 10 ve 11 C. rodentium, C. gillenii ve C. murliniae olarak adlandırıldı.
b5cc4c9ed36bbe9e0bf03030d1994435
Citrobacter freundii

Citrobacter türleri yaygın olarak suda, toprakta, gıdada ve hayvanların ve insanların bağırsaklarında bulunur. Birçok Citrobacter enfeksiyonları nozokomiyal olarak edinilir; bununla birlikte, aynı zamanda topluluk edinilmiş olabilirler. Geniş bir sürveyans çalışması, Gram-negatif enfeksiyonun% 0.8'inin Citrobacter spp. Hastane ayarlarında Citrobacter spp. Enterobacteriaceae'nin % 3 - 6'sını oluşturabilir nozokomiyal enfeksiyona neden olur. Citrobacter enfeksiyonları olan hastalarda, bakteriler anneden veya yatay olarak taşıyıcılardan veya diğer hastane kaynaklarından dikey olarak iletilebilir. Enfeksiyon sporadik vakalar veya nozokomiyal salgınlar olarak ortaya çıkabilir. Dikey veya nozokomiyal bulaşma, bazı sporadik olgularda bakterilerin kökenini ve aile üyeleri veya diğer kişiler için taşıyıcılar gibi taşıyıcılardan bulaşmayı açıklayabilir.

C0322124-Citrobacter_freundii% 252C_SEM


LABORATUVAR TANI
Citrobacter enfeksiyonu olan hastalar sadece kültür tarafından tanımlanabilir ve onaylanabilir. Citrobacter türleri çeşitli kültür ortamlarında büyüyebilir. Tüm türler , gaz üretimi ile Citrobacter ferment glikozu olarak tanımlanmıştır Birkaç istisna dışında, organizmalar hareketlidir ve sitrat kullanırlar Farklı türler biyokimyasal testlerle ayırt edilebilir Antimikrobiyal duyarlılık testinin yorumu Enterobacteriaceae için kullanılan kriterleri takip eder .
875952355
Organizmalar, muhtemelen ağız boşluğunu, alt gastrointestinal sistemi veya solunum yolunu kolonize ederler. Daha sonra, bakteriyemi ve merkezi sinir sistemi (CNS) enfeksiyonu dahil olmak üzere çeşitli alanların enfeksiyonu ile sonuçlanabilir. Hastane dışı salgınlar büyük ölçüde hastane personeli tarafından gastrointestinal ve el taşımalarına bağlıdır.
CNS için C. koseri'nin özel eğilimi iyi anlaşılmamıştır. 32 kilodalton spesifik bir dış zar proteininin sinir dokularında bu organizmanın tropizmi ile ilişkili olduğu ve menenjit ve apseye neden olduğu ileri sürülmüştür.
877af4c03b2defc92fa745aa14a81baa
                            Citrobacter freundii on MacConkey



28 Ekim 2018 Pazar

Ekim 28, 2018

Citrobacter

CITROBACTER SPP.

Citrobacter species are straight, facultative anaerobic, Gram-negative bacilli and are typically motile by means of peritrichous flagellae and coliform bacteria in the Enterobacteriaceae family. This genus was proposed in 1932 by Werkman and Gillen. Before 1993, only three species, Citrobacter freundii, Citrobacter koseri (Citrobacter diversus), and Citrobacter amalonaticus, were recognized. C. freundii is the type species in this genus, and the later two species have been called other names. C. koseri was accepted to replace the name C. diversus by the Judicial Commission of the International Committee on Systematic Bacteriology in 1993. In the same year, Brenner et al. classified Citrobacter into 11 genomospecies by DNA hybridization: C.freundii, C.koseri, C. amalonaticus, C. farmeri, C. youngae, C. braakii, C. werkmanii, C. sedlakii, and unnamed genomospecies 9, 10 and 11. Later, genomospecies 9, 10 and 11 were named as C. rodentium, C. gillenii, and C. murliniae.
Citrobacter freundii

Citrobacter species are commonly found in water, soil, food, and the intestinal tracts of animals and humans. Many Citrobacter infections are nosocomially acquired; however, they can also be community acquired. A large surveillance study demonstrated that 0.8% of Gram-negative infection was caused by Citrobacter spp. In the hospital settings, Citrobacter spp. might account for 3 – 6% of all Enterobacteriaceae causing nosocomial infection.  In patient with Citrobacter infections, the bacteria can be transmitted vertically from mother or horizontally from carriers or other hospital sources. The infection may occur as sporadic cases or nosocomial outbreaks. Vertical or nosocomial transmission may account for the origin of bacteria in some sporadic cases, and transmission from carriers such as family members or other contacts accounts for others.



LABORATORY DIAGNOSIS
Patients with Citrobacter infection can be identified and confirmed only by culture. Citrobacter species can grow in various culture medium. All species identified as Citrobacter ferment glucose with production of gas. With few exceptions the organisms are motile and utilize citrate. Different species can be differentiated by biochemical tests. The interpretation of antimicrobial susceptibility testing follows the criteria used for Enterobacteriaceae.
GRAM STAINING



The organisms probably colonize the oral cavity, lower gastrointestinal tract, or respiratory tract first. Later it may result into infection of various sites, including bacteremia and central nervous system (CNS) infection. Nosocomial outbreaks are largely due to gastrointestinal and hand carriage by hospital personneln.
The particular propensity of C. koseri for CNS is not well understood. A specific outer-membrane protein of 32-kilodalton was proposed to be related to the tropism of this organism for nervous tissues and causing meningitis and abscesses.
Citrobacter freundii on MacConkey

21 Ekim 2018 Pazar

Ekim 21, 2018

ENTEROBACTER SPP.

ENTEROBACTER

Enterobacter species are motile aerobic gram negative bacilli belonging to the family Enterobacteriaceae. The major species are Enterobacter cloacaeE.aerogenes and E.agglomerans. They first achieved wide notoriety as pathogens in 1976 following a nationwide outbreak of septicemia in 378 patients at 25 hospitals resulting from contaminated intravenous solutions. Because they can replicate in glucose-containing parental fluids, they continue to cause sporadic outbreaks of this type.  

Like other enteric gram-negative rods, Enterobacter species cause a wide variety of nosocomial infections, including those affecting the lungs, urinary tract, intrabdominal cavity and intravascular devices. E.sakazakii causes neonatal sepsis with meningitis.

ENTEROBACTER on MACCONKEY AGAR


LABORATORY 
This organism is easy to isolate from clinical specimens and biochemical tests readily separate it from other members of the Enterobacteraceae family.  



18 Ekim 2018 Perşembe

Ekim 18, 2018

SALMONELLA (TÜRKÇE)

SALMONELLA

Bu gruptaki bakterilerin hemen hepsi insan ve hayvanların bağırsaklarında yaşar ve hastalık oluşturur ve bazıları türe özeldir. Örneğin, Salmonella typhi‟nin tek rezervuarı insandır. İnsanlarda enfeksiyonlara neden olan başlıca Salmonella türleri şunlardır: Salmonella typhi, Salmonella paratyphi A, Salmonella paratyphi B, Salmonella paratyphi C, Salmonella typhimurium, Salmonella enteritidis, Salmonella choleraesuisis.

Morfolojisi 
 Salmonella typhi genellikle hareketli, sporsuz, kapsülsüz, gram (-) basildir. Salmonella pullonum ve Salmonella gallinarum bu gruba ait hareketsiz bakteridir. Bakteriyolojik boyalarla iyi boyanır. Salmonella paratyphi A hariç çoğunda fimbria bulunur.
 Üreme Özellikleri 
Salmonella typhi, aerop veya fakültatif anaerop basildir. Optimal üreme ısısı 37oC olmakla birlikte 20-40oC‟de de üreyebilir. Optimal pH‟sı 7.2-7.4‟dür. Kuruluğa, gün ışığına ve antiseptiklere duyarlıdır.  Soğuğa, nemli ortamlara ve malaşit yeşili gibi bazı boyalara çok dirençlidir. Soğukta aylarca canlı kalabilir. Buyyon vb. sıvı besiyerinde homojen bulanıklık yapar. Jeloz besiyerinde 2 3mm çapında yuvarlak, kabarık, düzgün yüzeyli, düz kenarlı koloni yapar. Salmonella typhi bazen ilk 24 saatte 0,2 - 0,3mm çapına ulaşabilen cüce koloniler de yapabilir. Laktoz (-) oldukları için EMB ve ENDO agarda renksiz koloniler oluşturur. S, R, ve M tipi koloni yapabilir. Salmonella paratyphi A dışında  çoğu, H2S üretir; üreyi parçalamaz. Salmonella typhi hariç glikozu gaz yaparak asit oluşturur. İndol (-), Voges-Proskauer (-), metil kırmızısı pozitifdir.

SALMONELLA on XLD AGAR
Antijenik Özellikleri 
 Salmonellalarda O, H ve Salmonella typhi gibi bazı türlerinde Vi antijeni bulunur. O antijenlerine karşı oluşan antikorların seviyesi aktif hastalık sırasında yükselir. H antijenin tanısal değeri yoktur. Vi antijeni ise sadece canlı bakteride bulunur. Bakteriyi fagositoza karşı korur ve portör belirlenmesinde önemi vardır.   


Yaptığı Hastalıklar  
Salmonellalar, endotoksinleri aracılığı ile hastalık yapar. Genel olarak yaptıkları hastalıklara, salmonelloz adı verilir. Salmonella typhi insanlarda tifo hastalığına neden olur. Salmonella paratyphi A ve B tifoya benzer paratifo hastalığı meydana getirir, ancak hastalık daha hafif seyirlidir. Salmonella typhimurium, salmonellozun en yaygın formu olan Gastroenterit‟e (salmonellaların neden olduğu bozuk gıdalarla oluşan besin zehirlenmesi sonucu ortaya çıkan bağırsak iltihabı)  neden olur. S.enteritidis, S.typhimuriumla birlikte çocuklarda enterit oluşturur. Septisemi ve lokal organ enfeksiyonlarına en fazla neden tür ise S.choleraesuisis‟tir.


SALMONELLA on SS AGAR

Laboratuvar Teşhisi  

➧ İnceleme örnekleri: Kan, idrar, gaita, safra, besin maddesi artıkları, kusmuk, cerahat. 
➧ Teşhis yöntemleri 
 ➤ Kültür 
➞ Bakteriler, tifo ve paratifoda hastalığın ikinci haftasında kanda bulunur. Bu dönemde kan alınıp pıhtılaşması engellenerek doğrudan sıvı besiyerine ekilir ve hemokültürü elde edilir.  
➞ Septisemi ve lokal organ enfeksiyonlarında, titremelerin başlangıcında kan alınır ve hemokültür yapılır.  
➞ S.typhi şüphesinde safralı buyyona ekim yapılır. Buradan da ENDO, EMB vb. besiyerlerine tek koloni ekimi yapılır. İlk ekimde üreme olmazsa 2-3 günde bir incelenerek 10 güne kadar kültürler tutulur ve tek koloni ekimlerine devam edilir. 
➞ Gastroenteritlerde gaita, safra, besin maddesi artıkları ve kusmuk gibi örnekler uygun besiyerlerine ekilerek saf kültürleri elde edilir. 
➞ Lokal organ enfeksiyonlarında, ponksiyonla alınan cerahat incelenir. 

➤ Serolojik testler; bir tüp aglütinasyon testi olan Gruber Widal testi yapılır. Hasta serumunda, önce O sonra H antijenine karşı gelişen antikorların seviyesi belirlenerek teşhise gidilir. 
➤ Biyokimyasal testler; lam aglütinasyonu testi yapılır. 


INSTAGRAM
FACEBOOK 
TWITTER

16 Ekim 2018 Salı

Ekim 16, 2018

KLEBSİELLA

KLEBSİELLA

Klebsiella; toprakta, suda, insan ve hayvanların bağırsağında, üst solunum yollarında bulunur. Bu grupta; Klebsiella pneumoniae, Klebsiella rhinosclecomatis, Klebsiella ozanae gibi bakteriler vardır.


Morfolojisi 
 Klebsiella pneumoniae hareketsiz, sporsuz, geniş kapsüllü, gram negatif  (-) basildir. Genellikle uç uca, ikişer ikişer kısa zincirler halinde ve tek tek bulunur. Bakteriyolojik boyalarla iyi boyanır.


Üreme Özellikleri 
Klebsiella pneumoniae, aerob ve fakültatif anaerobdur. Optimal üreme ısısı 37oC, optimal pH‟sı 7.4‟tür. Kuruluğa dirençli olup özellikle organik maddeler içinde kurutulurlarsa aylarca canlı kalır. Isıya dayanıksız olup nemli ısıda 55 oC‟de yarım saate ölür. Sıvı besiyerinde homojen bir bulanıklık, yüzeyde zar ve dipte mukoid bir çöküntü oluşturarak ürer. Katı besiyerinde mukuslu ve kapsüllü olduğu için öze ile alındığında sünen M tipi koloniler oluşturur; kanlı jelözde hemoliz oluşturmaz. İndol, H2S, Voges-Proskauer, metil kırmızısı testleri negatif, üre ve KCN testleri pozitif olan bakterilerdir.

KLEBSİELLA ON MACCONKEY AGAR

Yaptığı Hastalıklar 
 Klebsiella pneumoniae; bulunduğu yerlerde uygun koşulların oluşması veya yer değiştirerek diğer organ ve sistemlere yerlemeleri halinde, başta pnömoni olmak üzere, anjin, sinüzit, otitis media, üst solunum yolu enfeksiyonu, gastroenterit, septesemi, menenjit, kolesistit ve üriner sistem hastalıklarına neden olur.
KLEBSİELLA ON BLOOD AGAR

 Laboratuvar Teşhisi  
➨ İnceleme örnekleri: İdrar, balgam, kan, dışkı, boğaz sürüntüsü, cerahat. 
➨Teşhis yöntemleri 
➧ Mikrobiyolojik örneğin direkt mikroskobik incelemesi; santrifüj edilen idrardan hazırlanan preparatın incelenmesinde; bol lökosit ve ikişerli hareketsiz bakterilerin görülmesiyle ve hazırlanan preparatın gram boyasıyla boyanarak incelenmesiyle de teşhis edilir.
Kültür; EMB AGAR, Endo, Mac-Conkey Agar besiyerine ekim yapılır.
Biyokimyasal Testler; tipik mukoid kolonilerden çeşitli biyokimyasal testlerle teşhis edilir.


INSTAGRAM
https://www.instagram.com/microbiologylab_turkey/
FACEBOOK
https://www.facebook.com/mikrobiyolojilab/
TWITTER
https://twitter.com/MicrobioLabTurk

15 Ekim 2018 Pazartesi

Ekim 15, 2018

MACCONKEY AGAR (TÜRKÇE)

MacConkey Agar

MacConkey Agar, laktozu fermente etmeyen bakteriler ve koliformların biribirinden ayrımı için önerilen, gram pozitif bakterilerin inhibisyonunu sağlayan seçici besiyeridir.

MacConkey (MAC) agar, klinik materyallerin bir çoğundan elde edilen aerop veya fakültatif aerop  gram negatif basillerin kültürü için selektif ve ayırıcı bir besiyeridir ; MAC agar: protein, safra  tuzları, NaCL, Iaktoz, agar ve iki boya ihtiva eder. MAC agarın selektif etkisi kristal viyole ve safra  tuzlarına bağlıdır. Bunlar birçok gram pozitif bakteri türlerini inhibe eder. Gram negatifler ise  genellikle bu besiyerinde iyi ürer ve laktoz fermentasyonlarına göre tiplendirilirler. Laktoz  fermentasyonu yapanlar kırmızı-pembe koloniler yapar ve asid nedeniyle çöken safraya bağlı bir  zonla çevrilidir. Kırmızı, renk laktozdan asid oluşumu, nötral kırmızısının absorbsiyonu vs nihayet  ortamın pH' ı 6.8 in altına düştüğünde meydana gelen renk değişimi sonuçlarında husule gelir.  
Laktoz fermentasyonu yapmayan Salmonella ve Shigella gibi türler renksiz ve saydam koloniler  yapar. Tipik olarak ortamın rengi değişmez. Yersinia enterocolitica oda ısısında inkübe edilirse  küçük, laktoz fermentasyonu yapmayan koloniler oluşturur. E. coli MacConkey agarda laktozu  parçalayıp 44°C'de gaz teşkil eder. Böylece dışkıda E. coli suşlarının diğer koliforrn bakterilerden  ayrımı sağlanır. Kristal viyole koymadan hazırlanan MacConkey besiyerinde Mycobacteria'da ürer.